Wbrew temu, co można wnioskować po tym cytacie, nowa książka młodego gdańskiego wydawnictwa EneDueRabe ma wymowę wyraźnie antywojenną. EneDueRabe specjalizuje się w książkach dla najmłodszych, poruszających w mądry sposób tematy, o których z dziećmi nie rozmawia się zbyt często: śmierć, trudne emocje, nieobecność rodzica. Najnowsza książka francuskiej pisarki Vanessy Simon-Catelin traktuje o absurdzie wojny.
"Jak dwie krople wody" to wierszowana opowieść o dwóch krainach, Tu oraz Tam, w których trwają wieczne niesnaski. Przyjaźń jest możliwa tylko między dziećmi. Na przekór stereotypom na temat sąsiadów, którymi karmią ich dorośli, Julek i Ninka pokonują strach przed obcym. Skończy się to więzieniem, wojną i pozornym happy endem. Pokój bowiem rwa tylko do chwili, gdy na horyzoncie nie pojawią się kolejni obcy.
Historia konfliktu pomysłowo pokazana jest na ilustracjach Francois Soutif. W krainie Tu wszyscy są żółci, Tam - niebiescy. Za sprawą dzieci dochodzi do wymieszania kolorów i pojawienia się nowej barwy - zieleni. Zawieszenie broni nadchodzi, gdy walczący ze sobą prezydenci odkrywają, że ich krew jest tej samej barwy. Trwogę i kolejną wojnę wywołuje pojawienie się czerwonych. Niezbyt podoba mi się sposób przedstawienia bohaterów tej historii - ni to ludzie, ni to królikoświnki. Wyśmienicie czyta się za to dowcipny, łamiący co chwila rytm wiersza, wpadający w ucho przekład Michała Rusinka.
Książka, która nie pozostawi dziecka obojętnym. Można zastanawiać się, czy nie wywoła lęku (zwłaszcza sugestywny fragment, w którym Julek i Ninka zostają uwięzieni). Czy obraz wojny pozbawiony grozy byłby jednak prawdziwy?
Vanessa Simon-Catelin, Francois Soutif, „Jak dwie krople wody”, wydawnictwo EneDueRabe, Gdańsk 2009 Więcej o książkach dla dzieci na blogu zaczytani.blox.pl/html